Kursy z zakresu kontroli zawiesi, rodzaje i podział zawiesi

Kursy z zakresu kontroli zawiesi, rodzaje i podział zawiesi

Już za chwilę oferta szkoleniowa naszej firmy powiększy się o szkolenie z przeprowadzania kontroli zawiesi, o czym dokładniej będziecie mogli przeczytać na naszej stronie internetowej. W tym miejscu zaznaczymy jedynie, że polskie prawo nakłada obowiązek przeprowadzania kontroli zawiesi - badania okresowe - w określonych okresach (najczęściej raz w roku) przez kompetentne osoby. Oprócz tego, odpowiednio przygotowane osoby przed każdym użyciem powinny robić przeglądy bieżące  oraz przeglądy kontrolne. Wprawdzie do tych czynności nie są wymagane specjalne uprawnienia, jednakże aby je wykonać niezbędna jest wiedza techniczna i konkretne umiejętności odpowiadające normom: 

• PN-M-84702 : 1984 - Dźwignice - Zawiesia chwytne i zaczepowe specjalnego przeznaczenia - Ogólne wymagania i badania,

•  PN-EN 818-6+A1:2008 - wersja angielska Łańcuch o ogniwach krótkich do podnoszenia ładunków - Bezpieczeństwo - Część 6: Zawiesia łańcuchowe -- Informacje dotyczące użytkowania i konserwacji podawane przez wytwórcę,

•  PN-EN 1492-2+A1:2008 - wersja polska Zawiesia tekstylne - Bezpieczeństwo - Część 2: Zawiesia o obwodzie zamkniętym z włókien syntetycznych, ogólnego przeznaczenia,

•  PN-EN 13414-1+A2:2009 - wersja polska Zawiesia z lin stalowych - Bezpieczeństwo - Część 1: Zawiesia do podnoszenia ogólnego zastosowania,

•  PN-M-84720:1970 - wersja polska Zawiesia linowe zaplatane - Ogólne wymagania i badania techniczne.

Odpowiedzialność za realizację tych obowiązków ponosi pracodawca. Z pewnością będzie spokojniejszy, jeśli wśród załogi będzie osoba kompetentna, która posiada odpowiednią wiedzę zdobytą od doświadczonych zawodowców. Firma Awans B.H.P. już niebawem przyjdzie pracodawcom w tej kwestii  z pomocą.

Tymczasem dla uporządkowania wiedzy na temat zawiesi prezentujemy zestawienie zawierające informacje na temat rodzajów i podziału zawiesi.

Zawiesie to pomocniczy sprzęt do dźwignic hakowych, który służy do podwieszania lub podtrzymywania podnoszonych i transportowanych ładunków.

Podział zawiesi ze względu na rodzaj elementów chwytnych

        I.            Zawiesia cięgnowe wykonane z:

Ø  lin stalowych;

Ø  łańcuchów;

Ø  włókien syntetycznych;

Ø  włókien naturalnych;

w tym:

ü  jednocięgnowe;

ü  dwucięgnowe;

ü  czterocięgnowe;

ü  jednopętlicowe;

ü  dwupętlicowe;

ü  o obwodzie zamkniętym.

II. Zawiesia chwytne zaczepowe w tym:

ü  jednoszczękowe;

ü  dwuszczękowe;

ü  zaciskowe;

ü  kabłąkowe jednorożne;

ü  kabłąkowe dwurożne;

ü  kabłąkowe wielorożne;

Ze względu na wykonanie pętli zawiesia dzielą się na:

1.       zawiesia z pętlami zaciskanymi tulejami cylindrycznymi;

2.       zawiesia z pętlami zaciskanymi tulejami cylindryczno-stożkowymi;

3.       zawiesia z pętlami splatanymi;

Więcej na temat zawiesi już niebawem. Tymczasem polecamy lekturę książki "Konserwacja suwnic" Mieczysława Chimiaka. Zachęcamy do zgłębiania tematu.

A jeśli chcecie być na bieżąco z nowościami ofertowymi  Awans B.H.P. zapraszamy na naszą oficjalną stronę .

Suwnice i wciągniki - uprawnienia - którą kategorię warto wybrać?

Suwnice i wciągniki - uprawnienia - którą

kategorię warto wybrać?

Często padającymi pytaniami podczas rozmowy z naszymi kursantami są te, dotyczące uprawnień na suwnice i wciągniki. Jaki jest podział suwnic i wciągników? Które uprawnienia warto zrobić, aby łatwiej znaleźć pracę i być bardziej konkurencyjnym na rynku pracy? Jakie jest zastosowanie tych urządzeń?

Na naszej stronie we wcześniejszych wpisach znajdziecie częściowe odpowiedzi na każde z tych pytań. Wychodząc jednak naprzeciw oczekiwaniom naszych kursantów, postanowiliśmy ostatecznie uporządkować temat. Dla ułatwienia tego zadania, umieszczamy poniżej tabelę przedstawiającą podział suwnic i wciągników - znajdziecie ją również na stronie Urzędu Dozoru Technicznego.  

Grupa	Kategoria	Zakres uprawnienia do obsługi określony poprzez rodzaj (przeznaczenie ) urządzeń.	Szczegółowy zakres - możliwe ograniczenia
Cięgniki	II W	Wciągniki i wciągarki sterowane z poziomu roboczego oraz żurawie stacjonarne warsztatowe.	Przeznaczenie urządzeń: - hakowe ogólnego przeznaczenia, - specjalne: o  kuzienne, o  hartownicze, o  lejnicze, o  chwytnikowe, o  chwytakowe, inne.
	I W	Wciągniki i wciągarki sterowane z poziomu roboczego lub z kabiny oraz żurawie stacjonarne warsztatowe.	Przeznaczenie urządzeń: - hakowe ogólnego przeznaczenia, - specjalne: o  kuzienne, o  hartownicze, o  lejnicze, o  chwytnikowe, o  chwytakowe, inne.
Suwnice	II S	Suwnice, wciągniki i wciągarki sterowane z poziomu roboczego oraz żurawie stacjonarne warsztatowe.	Przeznaczenie urządzeń: - hakowe ogólnego przeznaczenia, - specjalne: o  kafarowe, o  kolumnowe, o  kuzienne, o  łapowe, o  kleszczowe, o  stryperowe, o  wsadowe, o  hartownicze, o  lejnicze, o  chwytnikowe, o  chwytakowe, o  trawersowe, inne.
	I S	Suwnice, wciągniki i wciągarki sterowane z poziomu roboczego lub z kabiny oraz żurawie stacjonarne warsztatowe.	Przeznaczenie urządzeń: - hakowe ogólnego przeznaczenia, - specjalne: o  kafarowe, o  kolumnowe, o  kuzienne, o  łapowe, o  kleszczowe, o  stryperowe, o  wsadowe, o  hartownicze, o  lejnicze, o  chwytnikowe, o  chwytakowe, o  trawersowe, inne.

 Jak widać w zestawieniu mamy wymienione zarówno suwnice, wciągniki, jak i żurawie stacjonarne warsztatowe. Pytanie - którą kategorię najlepiej wybrać? Wybierając uprawnienia II W musimy być świadomi tego, że nie będziemy mogli obsługiwać ani wciągników, ani wciągarek sterowanych z kabiny, ani suwnic. Analogicznie przedstawia się sytuacja, jeśli chodzi o suwnice i uprawnienia S II (tutaj dochodzi nam możliwość obsługi wszystkich wciągników z poziomu roboczego).

Najbardziej korzystny - z punktu widzenia ekonomicznego oraz zawodowego- jest wybór od razu najwyższej kategorii - S I. UDT nie wymaga od nas posiadania niższych uprawnień, aby móc podejść do egzaminu na wyższe. Co ważne -  cena egzaminu jest jedna, a uprawnienia  wydawane bezterminowo.

Warto w tym momencie zauważyć, że w niektórych firmach koszt szkolenia przy wyższej kategorii wzrasta dwukrotnie. Nie dzieje się tak jednak w odniesieniu do wszystkich jednostek szkolących.  Podobne praktyki stosują tylko te,  którym zależy na ograniczeniu liczby szkoleń wyższej kategorii. W normalnych warunkach koszt szkolenia nie powinien drastycznie się różnić.  

Jeżeli chodzi o sam egzamin, to zakres na SI nie różni się znacząco od materiału obowiązującego na niższe kategorie. W rzeczywistość dochodzi tylko kilka dodatkowych zagadnień. Jeśli więc przyświeca nam cel podniesienia swoich kwalifikacji i zwiększenia atrakcyjności na rynku pracy, warto przy nieznacznie większym wysiłku z naszej strony od razu opanować całość materiału. Tym bardziej iż trudność obsługi urządzenia znacząco nie wzrasta. Co więcej, niektórzy twierdzą wręcz, że jest nawet prostsza, a jedyne co wzrasta, to poziom adrenaliny w momencie, kiedy siedzimy powiedzmy 8 metrów nad poziomem.  

Posiadanie wyższych kwalifikacji jest zawsze niezaprzeczalnym atutem. Jeżeli pracodawca zatrudnia kierowcę na kategorię B, a ten ma dodatkowo prawo jazdy na kategorię C, mimo iż w danym momencie nie wykorzystuje pełnego zakresu swoich uprawnień, oczywistym jest, że posiada większą świadomość i umiejętności jako osoba uczestnicząca w ruchu drogowym.Analogicznie jest w odniesieniu do obsługi urządzeń transportu bliskiego -  im większy zakres, tym większe zaufanie pracodawcy do kandydata na dane stanowisko.    

Częstym argumentem wykorzystywanym przez firmy szkoleniowe, które chcą nakłonić potencjalnego kursanta na niższą kategorię, jest aktualny brak na rynku  suwnic sterowanych z kabiny. Rzeczywiście częściowo zaczyna się odchodzić od ich produkcji, jednakże pamiętajmy o całkiem niemałej liczbie już istniejących. Bez wątpienia będą funkcjonowały jeszcze przez wiele lat, a skoro tak, to będzie również zapotrzebowanie na operatorów takowych maszyn.

 

Jeśli po lektrurze dzisiejszego postu, jesteś zainteresowany podniesienim swoich kwalifikacji właśnie w tym kierunku, zapraszamy do odwiedzenia naszej strony .

 

 

Żurawie przenośne typu HDS – charakterystyka dźwiga montowanego na samochodzie

Żurawie przenośne typu HDS – charakterystyka dźwiga montowanego na samochodzie

 

 

Żuraw przenośny - definicja

 

Żurawie przenośne (przeładunkowe typu HDS) zawdzięczają swoją nazwę temu, że w dosyć prosty sposób można je przenieść na inny pojazd. Żuraw przenośny najczęściej określany jest terminem hydrauliczny dźwig samochodowy - skrót HDS. Tak też nazwano pierwszy dźwig zamontowany na starze.

Budowa i klasyfikacja żurawi

 

Żurawie napędzane są pompą hydrauliczną. Zbudowane są z:

• podstawy - bazy urządzenia
• kolumny obrotowej - zamontowanej na podstawie HDS-u
• wysięgnika - wysięgnik , dołączony do kolumny obrotowej, zbudowany jest z ramion. Aby zwiększyć zasięg pracy sprzętu ostatnie ramię wysięgnika może zostać wzbogacone o wysuwane teleskopy. Każdy wysięgnik zakończony jest elementem służącym do podczepiania ładunków - może być to hak, chwytak czy też widły.

Żurawie, ze względu na cechy konstrukcyjne, dzielimy na:

• żurawie ogólnego przeznaczenia
• żurawie leśne
• żurawie przemysłowe

Każdy typ żurawia wyróżnia się innymi parametrami i rozwiązaniami zabezpieczającymi.

 Ramię HDS-a

Kto może obsługiwać żurawie przenośne?

 

Aby móc obsługiwać i dokonywać konserwacji żurawi, należy - zgodnie z rozporządzeniem ministra gospodarki z dnia 18 lipca 2001 r. w sprawie trybu sprawdzania kwalifikacji przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych ( Dz. U. nr 79 poz. 849)- zdobyć uprawnienia wydawane przez Urząd Dozoru Technicznego (UDT). W celu ich uzyskania należy zdać egzamin przed komisją UDT. Egzamin ten składa się z części teoretycznej oraz praktycznej. Po uzyskaniu pozytywnego wyniku , otrzymujemy zaświadczenie kwalifikacyjne w kategorii II Ż. Te same przepisy regulują również procedurę wydawania uprawnień dla konserwatorów, którzy zajmują się przeglądami okresowymi żurawi.

Żuraw przenośny typu HDS na starze i podest samojezdny na starze

Dopuszczenie żurawia do eksploatacji

Szczegółowe informacje na temat zakresu prac wymaganych przy obsłudze i konserwacji żurawi zawarte są w rozporządzeniu z dnia 29 października 2003 r. ( Dz. U. nr 193, poz. 1890). Dla żurawi przenośnych o udźwigu do 3,2 t określona została forma dozoru ograniczonego z terminem badań co 2 lata. Pozostałe żurawie objęte są formą dozoru pełnego . Oznacza to:

• obowiązek przeprowadzania przeglądów dozorowych raz na rok;
• przeglądy konserwatorskie nie rzadziej niż raz na 60 dni - konserwator ma obowiązek odnotować każdy przegląd w dzienniku konserwacji. Termin konserwacji może być zmieniony przez zalecenie producenta;
• możliwość eksploatacji takiego żurawia tylko na podstawie aktualnej decyzji z ważnym wpisem konserwatora - co ważne- żurawia obsługiwać może jedynie osoba z ważnymi uprawnieniami.

Zasady eksploatacji żurawi

WAŻNE!
Każdorazowe rozpoczęcie pracy musi być poprzedzone oględzinami stanu technicznego żurawia. Musimy mieć pewność, że wszelkie zabezpieczenia i urządzenia sterujące są sprawne, a wskaźniki poprawne. Nie możemy rozpocząć pracy w sytuacji wycieku oleju hydraulicznego.

UWAGA!
Zasadniczą kwestią jest przestrzeganie instrukcji eksploatacji wydanej przez producenta, tak zwanej dokumentacji techniczno-ruchowej - DTR. Jako że każdy żuraw może różnić się pewnymi elementami, zapoznanie się z instrukcją obsługi jednego urządzenia, nie daje nam gwarancji, iż będziemy potrafili bezpiecznie i prawidłowo obsługiwać inny model.

Żuraw przenośny typu HDS na starze i podest samojezdny na starze


Szczególną uwagę należy zwrócić na właściwe warunki pracy. Oto podstawowe kwestie, na które powinniśmy być wyczuleni:

• Podczas pracy na HDS-ach należy przestrzegać ogólnych zasad BHP;
• Nie należy pracować w pomieszczeniach zamkniętych, z wyłączeniem budynków wyposażonych w odpowiednią wentylację - praca w niedostosowanych do tego pomieszczeniach wiąże się z ryzykiem zatrucia spowodowanym dużą emisją spalin;
• Okolicznościami zmuszającymi nas do przerwania pracy ze sprzętem HDS są takie czynniki atmosferyczne jak silne wiatry czy burze- wszystkie czynności powinny być wykonywane przy odpowiedniej widoczności
• W pojeździe z pracującym żurawiem należy włączyć światła ostrzegawcze, zaciągnąć hamulec ręczny oraz podłożyć kliny pod koła.
• Pojazd zawsze należy rozstawić na twardym gruncie, nie przekraczać dopuszczalnych pochyleń przewidzianych przez producenta oraz zachować bezpieczne odległości od napowietrznych linii napięcia;
• Operator żurawia powinien być wyposażony w odpowiednią odzież - ubranie nie powinno krępować ruchów, obowiązkowymi elementami są rękawice i kask ochronnych.
• Podczas wykonywanych czynności operator żurawia powinien współpracować z przeszkolonym w tym zakresie hakowym sygnalistą.
• Każdorazowo należy wyznaczyć promień pracy oraz upewnić się, że w trakcie jej wykonywania nie dostały się tam osoby postronne

Czynności niedozwolone podczas pracy na żurawiu :

• Obowiązuje obligatoryjny zakaz pracy urządzeniem niesprawnym, nie posiadającym ważnej decyzji czy wpisu konserwatora w dzienniku konserwacji;
• Zabronione jest podnoszenie ludzi - należy zaznaczyć, że takowa możliwość istnieje, jednak żuraw musi być wyposażony w odpowiedni kosz, który mocowany jest do wysięgnika. Tak przygotowany sprzęt, przed przystąpieniem do pracy, musi uzyskać zgodę dozoru technicznego;
• Istnieje kategoryczny zakaz przenoszenia ładunków nad ludźmi;
• Wysięgnikiem nie należy wciskać ładunków w podłoże czy też ich przepychać; nie wskazane jest również przepychanie czy ciągnięcie przedmiotów.
• Zabronione jest podnoszenie ładunków o nieznanej masie czy też ładunków przymarzniętych.

Mam nadzieję, że ten krótki zbiór informacji na temat żurawi (HDS-ów) okaże się dla Was pomocny.

Jeśli jesteście zainteresowani rozszerzeniem swojej wiedzy na temat żurawi zapraszamy na stronę firmy szkoleniowej AWANS BHP , w której jestem instruktorem.

Autor : Szymon Szporak – zapoznaj się z profilem instruktora.

 

SUWNICE - opis, charakterystyka, parametry - materiał na egzamin UDT

SUWNICA – co musi wiedzieć operator suwnicy? Charakterystyka i parametry suwnic.

Suwnica to rodzaj dźwignicy, która krótko mówiąc służy do transportowania towarów. Jest to urządzenie podlegające pod UDT ( Urząd Dozoru Technicznego) i do jej obsługi należy posiadać uprawnienia państwowe – legitymację UDT. Obecnie zapotrzebowanie na suwnicowych jest dość spore i póki będzie rozwijać się przemysł odpowiednio wykwalifikowani operatorzy będą niezbędni. Suwnice używane są w portach, magazynach, przy dużych budowach czy na halach produkcyjnych.

Rozmaite procesy produkcyjne związane z podnoszeniem i transportowaniem ładunków w magazynach jak również poza halami produkcyjnymi mogą być wykonywane za pomocą dźwignic, które dzięki swej budowie mogą być wyposażone w elementy służące do podwieszania ładunków, takie jak zawiesia lub urządzenia chwytające. Do przemieszczania dużych i ciężkich ładunków najczęściej używanymi maszynami są różne rodzaje suwnic . Elementy suwnicy pozwalają na zamontowanie ich w taki sposób, aby nie kolidowało to z innymi w procesach produkcyjnych wykonywanych w danej firmie.

PODZIAŁ SUWNIC

SUWNICA BRAMOWA, źródło : https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Gostynin_suwnica.JPG

Suwnice możemy podzielić ze względu na sposób sterowania jak i na budowę konstrukcji urządzenia.

Najpopularniejszym sposobem sterowania jest obsługa z kabiny oraz z poziomu roboczego. Dodatkowo jest możliwe poruszanie zdalne, dzięki czemu operator może przemieszczać się przy maszynie nie ograniczony w żaden sposób przewodami elektrycznymi.

Dzięki cechom konstrukcyjnym suwnice mogą mieć szerokie zastosowanie przy różnych czynnościach wykonywanych wewnątrz jak i na zewnątrz hal produkcyjnych.

Podstawowymi rodzajami suwnic są:

• pomostowe najczęściej montowane pod sufitem hali
• półbramowe
• bramowe stosowane głownie na zewnątrz, dzięki czemu mogą służyć nie tylko do przenoszenia ładunków, ale również do załadunku i rozładunku aut i naczep kontenerowych

  

  SUWNICA BRAMOWA, ŹRÓDŁO : https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Suwnica_bramowa_GNP-4_ubt.jpeg

Najważniejszymi elementami, dzięki którym operator może manipulować ładunkami są wciągarki oraz wciągniki zamontowane na szynie poziomej i poruszającej się po niej w kierunkach prawo- lewo.

Wciągnik oraz wciągarki składają się z wielu elementów takich jak np:

• wózek,
• bęben linowy,
• silnik elektryczny,
• zblocze hakowe.

Wciągnik od wciągarki różni się tym, że podnosi mniejsze ładunki (max 5 ton) oraz wszystkie elementy są zamontowane i obudowane tworząc jedną całość.

Natomiast wciągarka posiada ramę na której zamontowane są wszystkie elementy dzięki temu może podnosić ładunki o wielkich masach, nawet mierzonych w dziesiątkach ton.

Suwnice mogą być wyposażone jednocześnie w oba te urządzenia, dzięki czemu mają jeszcze szerszą możliwość zastosowania, podnosząc jednocześnie dwa ładunki lub łatwiejszy transport jednego ciężaru o dużych rozmiarach.

SUWNICA POMOSTOWA NADTOROWA , ŹRÓDŁO : http://www.carlstahl.pl/suwnice-pomostowe-jednodzwigarowe,28,90,p.html

PARAMETRY

Podstawowymi parametrami, dzięki którym operatów będzie wiedział co i w jakich przypadkach może podnieść są:

• Udźwig - czyli maksymalna masa jaką możemy podnieść
• Wysokość podnoszenie - dzięki, której będziemy wiedzieli czy przeniesienie ładunku nad przeszkodą będzie możliwe
• Prędkość jazdy i podnoszenia
• Rozpiętość suwnicy - to odległość między szynami, po których porusza się maszyna
• GNP - grupa natężenia pracy to parametr zależący od ilości cykli pracy w określonym czasie oraz współczynnika obciążenia

OBSŁUGA SUWNICY

Istotnym elementem dzięki, któremu operator w łatwy i czytelny sposób będzie mógł obsługiwać suwnice jest panel sterowniczy, który może znajdować się w zależności od rodzaju urządzenia w kabinie, jak również może być podwieszony na przewodzie elektrycznym do obsługi z poziomu roboczego. Na panelu znajdziemy takie elementy jak:

• wyłącznik STOP
• sygnał dźwiękowy
• przyciski do sterowania suwnicą, wciągnikiem lub wciągarką

SUWNICE PÓŁBRAMOWE , źródło: http://www.demagcranes-ag.com/cms/site/int/Krane/Universalkrane/Halbportalkrane-EHPE-ZHPE

Na bezpieczne i prawidłowe wykonywanie pracy przez osoby do tego uprawnione ma wpływ wiele elementów zwanych potocznie elementami zabezpieczającymi, dzięki którym operator jak i osoby znajdujące się w bezpośrednim otoczeniu suwnicy będą mogły spokojnie wykonywać swoje czynności.

Zaliczamy do nich takie urządzenia jak:

• Łącznik zatrzymania bezzwłocznego STOP - który po naciśnięciu uniemożliwi korzystanie z jakichkolwiek funkcji
• Łączniki w barierkach, klapach, drzwiach - które zabezpieczą operatora obsługującego suwnice z kabiny przed pracą przy otwartych drzwiach.
• Wyłączniki krańcowe - które samoistnie zatrzymują dźwignice w skrajnych jej położeniach.
• Czujniki zbliżeniowe - fotokomórki zabezpieczają dwie suwnice bądź wciągarki poruszające się po tym samym torze jezdnym przed zderzeniem.
• Ograniczniki udźwigu - zabezpieczające maszynę przed założeniem nadmiernego ciężaru.
• Sygnał dźwiękowy daje znać, że zbliżamy się do udźwigu nominalnego (maksymalnego), natomiast czujnik przeciążeniowy rozłącza możliwość podnoszenia oraz jazdy po przekroczeniu dopuszczalnej masy ładunku.
• Hamulec – dzięki, któremu samoistnie zatrzymuje się suwnica w chwili puszczenia przycisku na pulpicie sterowniczym.

EGZAMIN UDT NA SUWNICE

Suwnice wchodzą w skład dużej grupy urządzeń technicznych zwanych UTB - urządzeniami transportu bliskiego takich jak:

• podesty ruchome,
• żurawie,
• wózki jezdniowe,
• schody ruchome,
• dźwigi,
• karuzele,
• wciągarki,
• wciągniki,

Wszystkie podlegają Urzędowi Dozoru Technicznego.

Organ ten ma za zadanie kontrolowanie bezpiecznej eksploatacji urządzeń, jak również dokonywaniu cyklicznych przeglądów nie rzadszych niż co dwa lata dla suwnic ogólnego przeznaczenia oraz co rok dla suwnic specjalnych mających na celu sprawdzenie czy sprzęt, na którym pracujemy jest sprawny i może bezpiecznie wykonywać zadania.

Urząd ten zajmuje się również rejestracją oraz ewidencjonowaniem urządzeń, jak również szkoleniem, egzaminowaniem i wydawaniem uprawnień do obsługi i konserwacji maszyn.

Kandydaci na przyszłych operatorów chcąc zdać egzamin przed komisją UDT musza mieć ukończony 18 rok życia, minimum podstawowe wykształcenie oraz badanie lekarskie zezwalające na przystąpienie do egzaminu państwowego na operatora suwnicy. Zazwyczaj przyszły suwnicowy uczęszcza na kurs obsługi suwnicy i dana firma szkoleniowa zajmuje się pełną organizacją kursu oraz egzaminu UDT na własnej hali i sprzęcie. Posiadając odpowiednią wiedzę teoretyczną i praktyczną można przystąpić do egzaminu na suwnice bez uczęszczania na kurs, jednak w Urzędzie Dozoru Technicznego należy wyznaczyć miejsce egzaminu z własną zarejestrowaną w UDT suwnicą.

Na naszym blogu znajdziecie wiele materiałów pomagającym w przygotowaniu się do egzaminu UDT. 

Wszyscy, którzy chcieliby skorzystać z profesjonalnego kursu obsługi suwnicy i odbyć szkolenie na operatora suwnic zapraszamy do naszej firmy szkoleniowej AWANS BHP, gdzie organizujemy także egzaminy UDT. 

W sprawie kursu na suwnice lub w sprawie jakiegokolwiek zapytania o suwnice prosimy pisać na maila awansbhp@awans-bhp.pl

Posiadamy halę szkoleniową z  suwnicą oraz wieloletnie doświadczenie w szkoleniu operatorów suwnic (indywidualnie jak i duże grupy) i w solidnym przygotowaniu do zdania egzaminów UDT.